Spokojnie, Peter.
Nie takich badań się spodziewałeś, co?
Zrelaksuj się, usiądź wygodnie i ciesz się przejażdżką.
Ucieka na południe!
??
No i co sądzisz?
Cieszysz się, że tu jesteś, nie?
Chciałeś zdobyć bogactwo? Tak to właśnie wygląda.
Miło, że się rozgościłeś.
Niech Bóg ma nas w opiece.
ANAKONDA III Potomstwo
/Przekład: Victor Delacroix /Korekta: Igloo666
/A więc twierdzi pani, że /Wexel-Hall Pharmaceuticals
/nic nie wie o jakichkolwiek /testach na zwierzętach
/w tajnych laboratoriach /we wschodniej Europie.
/Właściwie, mimo faktu, że prezes J.D. Murdoch /osobiście zadzwonił do Petera, aby zaprzeczyć
/tym zarzutom, przeciek z wewnątrz /daje nam podstawy sądzić, że badania
/są bardziej nieludzkie, niż wszystko, /co widzieliśmy do tej pory.
/Czy może pani uściślić bez /ujawnienia tożsamości źródła?
/Nasze źródło donosi, cytuję:
/"Badania, które widzieliśmy są /bardziej okrutne i groteskowe,
/niż naród amerykański jest w stanie pojąć.
Dzień dobry, panie Murdoch.
Zostań!
Dzień dobry, panie Murdoch.
Uścisk dłoni mówi wiele o człowieku, Pinkus.
Tak jest, proszę pana.
Czy życzy pan sobie kawy?
Skończ z tą przymilnością. Miał miejsce przeciek.
Przeciek?
PETA. - Ludzie na rzecz Etycznego Traktowania Zwierząt
wystosowała zapytanie do działu prasowego.
Gdzie dokładnie jest nasza placówka badawcza i co dokładnie się tam bada.
I zadaję sobie pytanie, jak się o nas dowiedzieli?
Zapewniam pana, że się dowiem, panie Murdoch.
Jestem twarzą Wexel-Hall, gdy na tej twarzy pojawiają się rysy, to szkodzi też mnie.
Rozumiem, proszę pana.
Że już nie wspomnę o tym, że każda jedna firma farmaceutyczna na świecie
depcze nam po piętach, usiłując nas prześcignąć.
Mogę podwoić szeregi ochrony, ale dopóki nie zidentyfikujemy źródła, to bezcelowe.
To twoja praca! I masz ją wykonać.
Albo będziesz nadzorował co najwyżej proktologa, który będzie ci usuwał
mój but z twojego odbytu. Zrozumiano?
Tak jest, proszę pana.
Na jakim etapie jest realizacja projektu?
Mieliśmy... kilka opóźnień.
Opóźnienia... czemu mnie to nie dziwi?
Jak duże opóźnienia?
Kane odpowie na wszystkie pańskie pytania.
Gdzie jest Kane?
Tędy, proszę pana.
Transmisja na żywo z pomieszczenia samicy anakondy.
Całkowicie nieruchoma, zupełnie jak moja pierwsza żona.
Niech nie zmyli pana fakt, że śpi.
Ponad pół tony czystej siły, zdolnej zmiażdzyć wszystko.
Jak już mówiłem, zupełnie jak moja pierwsza żona.
Dobrze pana widzieć, panie Murdoch.
Nie spodziewałem się pana przed przyszłym tygodniem.
Jak pan wie, jestem człowiekiem, który żyje w pośpiechu.
Cóż, proszę pana, nasz personel pracuje 24h na dobę, doskonale wiemy o terminach.
Dobrze. Bo to za wyniki wam płacę.
Jak pan wie, udało nam się uzyskać syntetyczny ekstrakt z krwawej orchidei.
Nasz pacjent toleruje wszczepy zupełnie jak dzikie węże, bez efektów ubocznych.
I bez oznak starzenia.
To syntetyczne serum, czy jest w pełni skuteczne?
Tak, na razie tylko dla węży,
ale jest coś, co musi pan zobaczyć.
Proszę.
Już lepiej.
Ale proszę powiedzieć, co takiego mają węże, czego nam brakuje?
Jeszcze nie ustaliliśmy, dlaczego ekstrakt
jest nieszkodliwy dla węży, a zabójczy dla ludzi.
Ale sam pan powiedział, że robicie postępy.
Ależ robimy. Zmniejszyliśmy poziom toksyczności, chociaż jeszcze nie do zera.
U psów i szympansów?
Nawet u myszy. Przy niewielkiej dawce serum, myszy starzeją się wolniej.
Ale w końcu i tak umierają...
przez reakcję, której jeszcze nie poznaliśmy w pełni.
Panie Murdoch, oto Darell.
Witaj.
- Miło pana poznać. - Tędy, proszę pana.
Robi wrażenie.
I to wielkie wrażenie.
Tak na koniec dodam, że opracowaliśmy nowe serum,
poprzez wyhodowanie nowego szczepu orchidei. Mamy nadzieję rozwiązać problem u źródła.
Oto cud nowoczesnej nauki.
Jaki znowu cud, nic nie widzę.
Utrzymujemy ciemność, aby sztucznie wywołać cykl snu u stwora.
Brzydki sukinsyn, prawda?
Co to jest?
Była to zwyczajna anakonda. Teraz już nie jest taka zwyczajna.
- Jak się miewa moje maleństwo? - Znowu głodne.
- Jaka temperatura wewnątrz klatki? - 23 stopnie.
Zmniejsz o pięć stopni i zwiększ dawkę o 20 jednostek.
Mówisz, że regularne podawanie serum prowadzi do takich rezultatów?
/Dotychczas większość czasu /spędzaliśmy na szukaniu...
Niesamowite. 4 miesiące temu mieściła się w pudełku na buty.
I teraz znowu się tak czuje.
- Pasuje jej tu. - Wiem, i mam zamiar dowiedzieć się, dlaczego.
Jest wręcz przeciwnie. Jest większa, szybsza, silniejsza.
I dużo bardziej agresywna.
Robimy duże postępy, ale potrzebujemy większych pomieszczeń
do trzymania węża i dodatkowej ochrony.
- Do tego zmierzałem. - Czyżby?
Panie Murdoch, to nasza pani herpetolog, dr. Amanda Hayes.
Wysłałam do Pinkusa 4 zapytania i za każdym razem słyszę, że nie do niego należy decyzja.
Więc do kogo? Do pana, panie Murdoch?
Proszę wybaczyć pani doktor Hayes. Nie zaznajomiła się z protokołem.
Ależ bardzo dobrze go znam. Ja po prostu robię, za co mi płacicie.
Opiekuję się gadami i pilnuję naszych tyłków.
Pani doktor, proszę mi dać do ręki produkt o potencjale rynkowym,
a kupię pani park dla zwierząt wielkości Ekwadoru.
Potrzebujemy większych pomieszczeń. Już.
Zobaczę, co się da zrobić.
Musi pan się bardziej postarać!
To nie pan zajmuje się wiecznie głodnymi 18-metrowymi wężami.
Jest nas za mało i sprawa zaczyna nas przerastać.
Co ona miała na myśli?
Panowie wybaczą, muszę przebadać kilka kultur bakterii. Pinkus...
- To nic takiego. - Nic?
Płacę ci krocie, aby te badania przebiegały jak trzeba,
a wyraźnie widać, że jest inaczej!
A ta kosztowna pani ekspert jest poważnie zmartwiona.
Pieniądze nie są problemem. W odpowiednim czasie możemy dokonać tu stosownych ulepszeń.
Ale to zajmie miesiące. Wszystko tutaj jest niestandardowe, i dlatego potrzeba czasu.
Czasu właśnie mi brakuje.
- Amando... - Przepraszam pana.
Co się z tobą dzieje?
Nie poszłam na Akademię Medyczną, aby dostać dożywocie.
- To tylko środki do celu. - Jakiego celu? Po co?
Żeby jakiś chory milioner mógł pokonać śmierć?
- Jak to: chory? - Daj spokój, Eric. Nie widziałeś?
Rozszerzone źrenice, bladość skóry, kaszel, że już nie wspomnę o znacznej utracie wagi.
Wygląda mi to na objawy raka, co oznacza, że on umiera.
Amando, mamy szansę ocalić miliony istnień.
Jesteś w stanie wyobrazić sobie lek likwidujący raka, bądź odwracający Alzheimera?
- Naprawdę w to wierzysz? - A ty nie?
Nie wiem. Ale jeżeli to jest takie dobre, dlaczego czuję się tak podle?
A pamiętasz, co robiliśmy, jak zaczynaliśmy eksperymenty?
Tak, ale spodziewałam się, że będą nadzorowane z większą odpowiedzialnością.
Mieszamy w ewolucji, Eric.
Daj spokój, to tylko wielki wąż.
To duże niedopowiedzenie.
- Dobra. Pogadamy później, dobrze? - Dobra.
Większe, odporniejsze, bardziej agresywne. Przydałoby mi się trochę takiego postępu.
To nie jest dobry pomysł.
I mówisz, że przyczyną jest serum?
Prosze pana, proszę zgasić latarkę.
Co się tam stało, do diabła?
Pinkus, światła ostrzegawcze w zbiorniku zaczynają wariować!
Co się dzieje?
Mówiłem, żeby pan tego nie robił.
- Darrell, wypuść gaz! - Co się dzieje?
Wszystkie światła błyskają, mamy dużo ruchu!
Darrell, puszczaj gaz!
Zamierzacie go zabić?!
To go nie zabije.
Proszę się uspokoić, tylko go usypiamy.
Darell...?
Co się dzieje?
Proszę się nie obawiać, panie Murdoch. Szkło jest wzmocnione na bazie węgla.
Nie wystarcza.
- Co on robi? - Wszyscy uspokoić się. Gaz go uśpi.
Jesteś pewien?
Uspokoi się, jestem pewien.
Niech wszyscy się uspokoją.
Już w porządku.
Zostawmy go w spokoju.
Darrell, wezwij Kane'a i powiedz mu, co się tu zdarzyło.
Ja wezwę ekipę naprawczą.
Darrell!
Zamknij pomieszczenie!
Włącz alarm, odetnij nas!
Wszyscy na zewnątrz! Zachować spokój i udać się na zewnątrz!
- Musimy mu pomóc! - Za późno!
To mój przyjaciel!
Jeżeli ten wąż cię nie wykończy, ja to zrobię! Zamknij się już!
- Co się stało? - A jak myślisz?!
Coście zrobili? Gdzie Darrell?
Nie przeżył.
Biegiem.
- Ten gaz miał go powalić! - Szuka wyjścia!
Musimy go uwięzić. Ochrona, pełne odcięcie, powtarzam, pełne odcięcie!
Rozumiem, zamykam budynek.
Amanda, biegnij po broń! Hola, dokąd to?
- Zabieram stąd Murdocha. - Nikt nigdzie nie idzie, bierz broń!
- Nie ma mowy, wieję stąd! - Pinkus!
Bierz broń!
/...to nie są ćwiczenia. Cały personel...
- Pewnie gaz zaczyna działać. - Na pewno?
Bez wątpienia. Ta dawka starczy na dziesięć nosorożców.
Ale działa tylko pięć minut.
Racja. Idź do windy. Pinkus, wyprowadź pana Murdocha.
Dobrze. Proszę pana?
Idźcie!
O, Boże...
To Darell.
Boże!
Wszystko w porzadku?
Chodź, chodźmy po gaz.
Gdzie jest?
Może tu? Gdzie jest?
- Nie ma go tu. - Więc dokąd uciekł?
Nie wiem, ale lepiej szybko go odnajdźmy.
- Udał się do królowej. - Idziemy.
Jak mi to wyjaśnisz, Pinkus?
Tylko mi nie mów, że nie macie oświetlenia awaryjnego, błagam.
- Nie, powinno się zaraz zapalić. - Wynośmy się stąd, ale szybko!
O, Boże!
- Nie cierpię, kiedy masz rację. - Ani ja.
Susan...
O nie, nie ma jej.
Uwolnił ją stąd.
To wszystko moja wina.
Uciekaj!
Czy masz pojęcie, ile mnie będzie kosztowało zatuszowanie tego?
Tak... nie..., znaczy tak, doskonale wiem...
Chcę, żeby to miejsce wyczyszczono, i to porządnie!
Czy mogę doradzić próbę rozwiązania problemu?
Zewnętrzny zespół ochrony już tu jest, a w drodze do nas jest zespół zawodowych tropicieli.
Rób, co musisz.
Ale masz być z nimi 24h na dobę.
Co pan ma na myśli?
Jesteś ich nadzorcą, Pinkus. Rób, co do ciebie należy, albo sam dostaniesz to serum.
- Proszę pana, ja nie pracuję w terenie... - Chcę wieści, Pinkus. Dobrych wieści.
Nazywam się Grozny.
Dopóki nie otrzymam dobrych wieści, oczekuję raportu co godzinę.
Tak jest, proszę pana.
Grozny, chodź ze mną. Zreferuję ci sytuację.
- Trzeba było na niego pięciu strzałów. - Damy ci 20, zgodnie z wartością rynkową.
Słuchajcie, koledzy. Nie interesuje mnie, jakie chore plany zalęgły się wam w głowach,
Ale to są dwukilowe rogi nosorożców jawajskiech.
Więc proponuję pójść do banku, do kasjera, który dodatkowo uczy szacunku!
30 tysięcy, albo nie ma mowy.
Zgoda.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Dawaj kopertę.
Dobra. Mam 30 tysięcy dolarów amerykańskich.
Gdyby to były Euro, to moglibyście je wydać w Grecji, Bangkoku... zawsze mi się myli..
Słucham... Pinkus?! Jestem teraz trochę zajęty.
Co?
Niech zgadnę. Nie wzmocniłeś klatek i węże uciekły.
To poważna sprawa. Jesteśmy gotowi zapłacić, ale potrzebuję cię tutaj do poprowadzenia zespołu.
Będę tak szybko, jak potrafię.
Co? Co? Jak się nazywasz?
- Florin. - Florin? Do ciebie.
Zawsze poznaj zwierzę, na które chcesz polować.
Te zwierzęta są unikalne. Osiągają do 18-tu metrów.
- 18-metrowe węże? - Mam jednego takiego.
Chyba w snach!
Litości!
Są szybkie i niezwykle silne.
Nigdy nie mieliście z czymś podobnym do czynienia. Zachowajcie ostrożność.
Musimy je złapać, to konieczne.
- Są dłuższe, niż 18 metrów... - Dziękuję, doktor Hayes!
Ja się zajmę odprawą.
Moja drużyna zna te lasy, jak własne podwórko.
Jest jeszcze łatwiej, ponieważ mamy namiar na węże.
Trzymamy nasze inwestycje na krótkiej smyczy, na wypadek problemów.
- Wyruszamy za 10 minut. - Hammett jest w drodze, powinniśmy zaczekać.
Nie czekamy na Hammetta. Nie, kiedy mamy namiar na węże.
Musimy uderzyć błyskawicznie.
Tak, jak mówiłem - za 10 minut!
- Chce zgarnąć całą chwałę. - Cholerna racja, sam wiesz, co sądzi o Hammetcie.
- Ano. - Słyszeliście go. 10 minut.
Musimy porozmawiać na osobności.
Czemu nie zadzwoniłeś do rządu, lub armii?
Ponieważ to prywatna operacja firmy.
Nikt w firmie nie ma pojęcia, z czym mamy do czynienia!
Dr. Hayes, czy mam pani przypominać, że podpisała pani klauzulę ścisłej tajności?
Tam są niewinni ludzie, których trzeba ostrzec.
To profesjonaliści, rozwiążą problem szybko i skutecznie,
a pani powinna przyjąć to jako koleżeńskie ostrzeżenie: proszę się nie wtrącać.
Jestem odpowiedzialna za te zwierzęta.
Nikt nie zna ich sposobu zachowań lepiej ode mnie.
Te węże nie będą się opalać w słońcu i wykonywać sztuczek.
Idę z wami.
/To nie pan zajmuje się wiecznie /głodnymi 18-metrowymi wężami.
/Jest nas za mało /i sprawa zaczyna nas przerastać.
/Jesteś w stanie wyobrazić sobie lek /likwidujący raka, bądź odwracający Alzheimera?
/- Naprawdę w to wierzysz? /- A ty nie?
/Proszę wybaczyć pani doktor Hayes. /Nie zaznajomiła się z protokołem.
Pani Hayes?
- Pani Hayes? - Tak?
Lubi pani podróżować nocą?
Chyba nie czułabym się bezpiecznie.
A jak można się czuć bezpiecznie, jak czeka cię spotkanie z 18-metrowym wężem.
Ja już je znam, pomagałam je stworzyć, pamiętasz?
A poza tym, po to tu jesteście.
Ja tylko staram się zwiększyć pani szanse przeżycia.
Nie ma problemu, Amando. Tylko trzymaj się Nicka.
Nick? Przedstaw jej bazookę.
Bazooka...
25 nokautów jako mistrz miasta.
Mogę zobaczyć tę broń?
Przepraszam.
Mówi się, że nie wolno patrzeć im w oczy.
I co jeszcze?
Ich wzrok może zahipnotyzować.
Bzdura.
Nie, to prawda. Słyszałem historię łowcy, który spojrzał w oczy anakondzie,
po czym nagle został zahipnotyzowany.
Połknęła go żywcem.
Mam ci wepchnąć ten karabin do gardła?
Nie bądź dupkiem, Andre. Wiesz, że on się boi węży.
Nie boję się węży. Po prostu ich nie lubię.
Nie musisz ich lubić, ale musisz lubić je zabijać.
To mi odpowiada.
Cholerne wilki!
- Jesteśmy blisko. - Zrozumiałem.
Za nimi.
Sygnał pochodzi stąd, mogą być wszędzie w promieniu stu metrów.
Dranie wykrywają ciepło ciała, toteż jesteśmy stale podatni na atak.
Nie zapominajcie o tym.
Nick, Andre, sprawdźcie dom.
- Dragos, sprawdź stodołę. - Dobra.
- Wy dwoje, z tyłu. - Chodźmy.
- A co z nami? - Panie Pinkus, panno Hayes, zostajecie tu.
Gdyby tu były, widzielibyśmy ślady.
Wiem, ma pani absolutną rację. Dlatego się rozglądamy.
Grozny, to może ci się przydać.
Dzięki.
Halo, jest tam kto?
Sprawdź drzwi.
Nie są zamknięte. Bo i czemu miałyby być.
Prawdziwy dom na prerii.
Sprawdźmy z tyłu.
Przykro mi z powodu profesora.
Był dobrym człowiekiem.
Dziękuję.
Dragos, musi być blisko. Miej oczy otwarte.
/Czysto.
Słuchaj, ja idę z nimi. Mam dość czekania.
Idź z tyłu, ja wejdę od frontu.
Lepiej dmuchać na zimne.
Uspokójcie się, są w pobliżu.
Pamiętajcie, że mają po 18 metrów.
To miejsce jest opuszczone, może wybrali się na zakupy.
To dopiero niepokojące.
- Co się mu stało? - Kiedy nie smakuje im posiłek, to go wypluwają.
Ja to zrobiłem.
Dajcie spokój, to tylko kozioł.
Jeżeli te stworzenia jedzą wszystko, co wygląda apetycznie,
to na pani miejscu uważałbym, panno Hayes.
- Co proszę? - Nie chciałbym przeszkadzać, ale robota czeka.
Tutaj!
Dragos, widziałeś go?
Andre, idź z tyłu!
To nam odrobinę utrudni łowy.
Mówiłeś coś o smyczy, Pinkus?
- Dobra, czas na plan B. - A co to będzie?
Jeszcze nie wiem.
Nie rozumiem, jakim cudem tak szybko linieje.
To ma miejsce, gdy wąż wyrośnie ze swojej skóry.
A to oznacza, że rośnie dość szybko.
Dobra, Peter, uporządkuj zapasy.
Dragos, ustaw tu punkt obserwacyjny.
Andre, na tyły.
O Boże, przestańcie!
Tam!
A masz, sukinsynu! Biegiem, ludzie!
Daj mi coś. Trzeba zatamować krwawienie! Szybko, podaj torbę.
Dawaj!
Co z nim?
Dragos!
Wstrzymać ogień!
Amanda, pomóż Groznemu!
Pinkus, w jeepie Groznego jest gaśnica!
Reszta, za mną! Trzeba to zakończyć! No jazda!
Gaś... gaśnica...
Pospiesz się!
- Co? - Sofia, Andre...
Peter...
/Szybciej!
- Pospiesz się, podaj mi torbę! - Gdzie jest?
- Pospiesz się! - Co?
- No rusz się! - Już idę!
Szybko, otwieraj. Ruchy!
Chwila, nie wiem jak...
- Przytrzymaj go najpierw. - Masz.
- Muszę mieć elastyczny. - Masz.
- Nie ten, elastyczny. - Masz, bierz!
OK, przytrzymaj go.
Muszę zasklepić tę arterię.
- Nie wiem, co robię! - Dobra, zasklep tę arterię!
- Trzymaj się! - Nie wiem, co robić, Amando, nie wiem!
Utrzymuj nacisk i nie puszczaj. Tutaj. Nie puszczaj.
Trzymasz się, Grozny?
Kici, kici, kici...
Gdzie jesteś?
Gdzie się ukrywasz, co?
No chodź.
- Widzę go! - Gdzie, gdzie?
Na ścieżce!
Widzę!
Tam.
- Cholernie wielki. - Biegiem.
Sofia! Sofia!
Chodź tu. Mam coś dla ciebie.
Niedobrze.
- Uciskaj! - Amando, nie czuję pulsu!
- Nie ma pulsu, już po nim! - Zamknij się, do cholery!
- On nie żyje, Amando, to koniec! - Zamknij się i uciskaj!
Nie, nie poddawaj się!
Amando, on nie żyje.
Dawaj, dawaj...
- Victor... - Chodźcie.
Nie ruszaj się.
Po co wyruszaliście beze mnie!
To nie mój pomysł.
Musimy je znaleźć i zabić!
Spokój. Co chcesz zrobić, odgryźć im ogony?
Znajdziemy je, spokojnie.
- Czas najwyższy, Hammett. - Ciebie też dobrze widzieć.
Chodźcie tu wszyscy, musimy zrobić plan.
- Hammett? - Andre, przynieś moją walizkę z bagażnika.
Słuchajcie, pracowaliśmy razem już wcześniej.
Reguły są proste. Jak zobaczycie węża, ładujecie w niego wszystkim, co macie,
aż przestanie się ruszać, a celujecie tylko w łeb.
Nic innego nie powali tego stwora.
Załapaliście? Słuchacie mnie, a doprowadzę was do tyłków tych węży.
- Dobra? Idziemy. - Co to jest?
Urządzenie namierzające.
Victor, ty, Sofia, Amanda, wsiadajcie do jeepa.
Nick, Pinkus, idziecie ze mną i Andre.
Chyba zostanę tutaj.
Jak chcesz, ale ominie cię cała akcja.
- Zbliżamy się, sygnał jest mocniejszy. - Dobrze.
Tam.
Szybko!
Jesteśmy prawie na miejscu.
- Nie strać ich z oczu. - Nie stracę!
Tędy, szybko.
Widzimy je. Powtarzam: widzimy je.
- Nie strać ich z oczu! - Próbuję!
Staraj się bardziej!
Andre, nie zawracaj sobie głowy namierzaczem. Jesteśmy tuż za nim.
Czas dorwać drani.
Do cholery, nie trzęś tak wozem!
- W porządku? - Dzięki.
Nie ma sprawy.
Jak to możliwe?
Gdzie to jest?
Szybko! Szybko!
- Gdzie to jest?! - Nie zatrzymuj się!
Chyba złamałam nogę. Moja noga...
Victor... Co jest? Victor...
O, Boże. Sofia... Sofia!
Amando, widzisz go?
Chyba złamałam nogę.
Dobra, idę.
Moja noga.
/Amanda? Amanda?
Hammett...
O Boże, nie...
Boże, wypuśćcie mnie stąd, proszę...
Już dobrze.
Nie widział mnie. Ledwo mógł mnie wyczuć.
- Gdzie reszta? - Nie żyją.
Trudno. Musimy dogonić Nicka i Andre i wszystko będzie w porządku.
Co ja zrobiłam?
Co się tu dzieje? Murdoch zadzwonił po mnie.
Nie mam pojęcia, czemu nie wezwałeś mnie wcześniej.
- Czy to możliwe, że...? - Co ma być możliwe?
- Amanda... - Co się dzieje?
Nic.
Poważnie? O pogodzie sobie gaworzycie, czy co?
- Zostawisz nas samych? - Chętnie.
No co? Tylko omawialiśmy sposoby zabicia węża.
Czyżby? To czemu ci nie wierzę?
Nawet mnie nie znasz.
Dość długo już pracuję z Pinkusem i wiem, że zawsze ma jakiś ukryty cel.
Więc jak widzę, jak ktoś, komu nie ufam, rozmawia z inną osobą, której nie ufam,
po prostu daleka jestem od entuzjazmu.
Powinniśmy pogadać przy butelce whisky, mała.
Możecie gadać sobie o interesach, ile wlezie, wy żmije, ale ja dzwonię po armię.
Gorąca jesteś, jak rzucasz groźby.
Ja nie rzucam gróźb, dzwonię po armię, i to zaraz.
Ukrywa coś, Jake.
- Co masz na myśli? - Nie wiem, ale ona musi coś wiedzieć.
Mam złe przeczucia co do niej.
- Dowiedzmy się, co to. - Możesz sobie i mieć tytuł doktora, ale...
nie ma na tej planecie węża, który potrafi przebić człowieka ogonem.
Nikt nie spodziewał się takich kłopotów.
- Poważnie? - O czym gadacie?
No właśnie, Amando, powiedz im, o czym rozmawialiśmy.
Serum, jasne? Dostawały serum.
- Powiedzmy, że do ulepszenia DNA. - Olbrzymie węże?!
Tylko węże mogą przyjmować to serum.
Musieliśmy się dowiedzieć, czemu.
Żeby ustalić, który gen
jest odpowiedzialny za odporność na toksynę.
A olbrzymi rozmiar kolca w ogonie jest spowodowany tymi lekami?
Tak, sądzimy, że to z powodu serum.
- No to brawo, pani doktor! - Sądzisz, że zamierzałam doprowadzić do tego?
Pracowaliśmy nad lekiem, który miał uratować wiele istnień.
Uratować wiele istnień, no to wam się nie udało.
Nie, nie, nie. Wręcz przeciwnie, zbliżaliśmy się do przełomu.
Jest jeszcze jeden powód, dla którego zabrałam się z wami.
- Ta rozmowa przestaje mi się podobać... - Nie może być gorzej.
Jest w ciąży.
Myliłem się.
I lada chwila urodzi.
Kiedy?
Za niecałą dobę, jak nie szybciej.
- Normalne, małe węże? - Nie, takie, jak ten czarny.
Dlaczego pozwoliliście na takie coś, do diabła?
Dla celów badawczych. Potomstwo mogło nam posłużyć do udoskonalenia serum.
Serum... co to za serum, co miało robić, poza sianiem zniszczenia?
Miało być ogromnym krokiem na drodze do pokonania raka i Alzheimera.
Słowo "ogromny" na pewno tu pasuje.
Albo możemy się kłócić, albo coś zrobić,
bo w niecałą dobę ten kraj dotknie plaga węży.
- Andre, dawaj telefon satelitarny. - Co robisz?
- Dzwonię po armii. - Dobra decyzja, Nick.
- Na pewno chcesz to zrobić? - A co nam pozostaje?
Zaczekajcie chwilę.
Nasze zadanie jest ściśle tajne, ludzie, więc wezwanie armii
pozbawi nas wypłaty.
- Tam są tysiące, miliony ludzi. - Dzwoń, Nick.
Chcesz pójść siedzieć, słodka? Badania transgeniczne są nielegalne.
- Lepsza cela, niż wąchenie kwiatków od spodu. - Ona ma rację.
Nie mamy odpowiedniego sprzętu, żeby się z tym mierzyć, a mamy za mało czasu, by to znaleźć.
Nie zgadzam się, mamy znakomite szanse.
- Wiem, gdzie są węże. - Skąd?
Jednemu wszczepiłem nadajnik, strzelając. Nie zrzuci go.
Poza tym, nawet jak zadzwonisz, armia nie przyjedzie na czas.
Lepiej się przygotujcie.
- Kawy? - Jasne, dzięki.
Słuchaj, chyba zaczęliśmy w zły sposób.
Rozumiem, że przyszedłeś przeprosić?
Nie, chcę cię zatrudnić.
No to muszę poddać w wątpliwość twój iloraz inteligencji.
Dlaczego?
Bo ty jesteś potężnym łowcą, a ja tylko panią z doktoratem...
Pamiętasz?
Mam tylko nadzieję, że jesteś tak dobry, jak mówią.
Nie. Jestem lepszy.
Mam. Stare osiedle przemysłowe.
Idziemy.
Nie musisz iść z nami.
Ktoś musi tu zostać. Dasz radę?
Jasne.
Nie może ci się nic stać. Jak coś się zacznie dziać, zawiadom nas natychmiast.
Zrozumiałam.
/Szukanie...
Idźcie prosto.
- Pinkus? - Co?
Trzymaj się z tyłu i osłaniaj nas, dobrze?
Dobra.
Jesteście prawie nad nią.
Muszą być tutaj.
- Co teraz? - Wchodzimy na trzy.
Ostrożnie.
W porządku?
Raz, dwa, trzy.
- O, nie... - Sofia...
Pinkus!
Pinkus, wytrzymaj.
Idą tu. Potrzebuję wsparcia.
Amanda zauważyła węże, musimy tam biec!
Zostaw go, nic mu już nie pomoże.
Przepraszam.
Widziałam, jak pełzły tędy.
Niech zgadnę: potrafią pływać.
I są w tym niezłe, niestety.
Wpełzły tędy.
- Jaka jest temperatura wody? - Od pięciu do dziesięciu stopni Celsjusza.
Są zimnokrwiste, więc wytrzymają 20, może 30 minut w wodzie.
30 minut, 110 km/h, dość, by zdążyć na drugi brzeg jeziora.
Będą płynąć dotąd, aż znajdą źródło pożywienia.
Co oznacza...
Co?
- Samica zaraz urodzi. - O, Boże.
Co chcesz przez to powiedzieć?
Anakondy rodzą młode w pobliżu obfitych źródeł pożywienia.
Miasto.
- Co robimy? - Sprawdzamy, którędy wyszły i pilnujemy tropu.
Pilnujemy tropu?! Zwariowałeś? Połowa drużyny nie żyje...
- a jakbyśmy zadzwonili po armię, jak chciałem... - Nikt tego nie chciał, człowieku!
Powiem ci jedno o tutejszej armii.
Można na nich polegać, jak na włóczędze Jacku z mityngu AA.
Ale jesteś zapatrzony w siebie. Nic nie robisz poza wystawianiem nas na rzeź.
Pozwól, że wyrażę się jaśniej.
Za około 12 godzin, cały ten kraj dotknie plaga małych węży,
które pożrą wszystko na swojej drodze, w tym ciebie.
Możemy albo je znaleźć i powstrzymać,
- albo wezwać armię. - Wzywamy armię!
Andre, daj mi telefon satelitarny.
Mówi Hammett. Proszę z majorem Reisnerem.
Panie majorze, wynikła sytuacja, która wymaga pańskiej natychmiastowej reakcji.
25-metrowa zmutowana anakonda uciekła z ośrodka niedaleko miasta.
Tropimy ją już dwa dni, kosztowało nas to pięciu ludzi.
Martwimy się też o miejscowych.
Potrzebujemy natychmiastowego wsparcia.
Dziękuję, zawiadomię zespół.
Zostawię telefon włączony, aby mógł pan nas namierzyć.
Andre, pozostaw telefon włączony.
Wszyscy zadowoleni?
Mamy dwie możliwości:
Albo wracacie do domu z pustymi rękami,
albo idziecie ze mną.
Mam zamiar założyć rano buty ze skóry anakondy.
Jeszcze tylko pięć minut, kochanie. Tata zaraz wróci do domu.
- Mam was. - Co widzisz?
Ślady na krzakach, na ziemi.
Każde zwierzę ma swój własny ślad, trzeba tylko wiedzieć, jak go znaleźć.
Zawołaj pozostałych!
Hammett znalazł ślady.
Idziemy na północny zachód, nasze współrzędne to...
/64,982 na 45,093. Odbiór.
Jedziemy na zachód.
Powinniśmy się spotkać na skrzyżowaniu z Faragon Road, 2,1km od waszej pozycji.
Zakładając, że wiem, dokąd jadę.
/Brzmi dobrze.
Skręć tu.
Co jest?
Jesteśmy niecałe 400 metrów od miejsca spotkania, tak?
- Zgadza się. - Dotrą tu za 20 minut.
Do czego zmierzasz?
Ta fabryka to wymarzona kryjówka dla olbrzymiego węża.
Mamy zarówno broń, jak i czas. Chodźmy.
Dobra. Jestem z tobą.
- Co jest? - Ślad właśnie zniknął.
- Nie może tak po prostu zniknąć. - Wiem, musi tu gdzieś być.
Drzewa.
Uwaga!
W porządku?
Tak, ale mam wrażenie, że Bóg chce, aby nam się nie udało.
Jeszcze nie, kolego. Jeszcze nie.
Chyba sobie żarty stroisz!
Przynajmniej ustaliliśmy, gdzie się spotkamy.
Wynośmy się stąd.
Spójrz na to.
To krew. I tu jest jej więcej. Znajdźmy je.
Bingo!
Wąż właśnie ułatwił nam zadanie. Idziemy!
- Widziałeś to? - Tak.
Andre, widzimy węża. 20 stopni na zachód od twojego położenia,
na terenie opuszczonej elektrowni, odbiór.
- Spróbuj jeszcze raz. - Andre, odbierasz mnie?
Chyba jesteśmy zdani na siebie.
Dajmi największą broń, jaką mamy.
Dziękuję.
- Żartowałam. - Wystarczająco duży dla ciebie?
- Idziemy. - Byle szybko.
Pusto.
Gotowa?
Ani odrobinę.
Grzeczna dziewczynka.
Tam jest zejście.
- Są gdzieś tutaj, prawda? - Trudno założyć inaczej.
- To mus być pokój gościnny. - Pewnie tak.
- Proponuję zejść tam. - W porządku.
To tutaj, to krew węża.
Od razu lepiej się poczułem.
Tu jest jej więcej.
Czekaj. Czekaj.
Czysto.
- Osłaniasz mnie? - Tak.
- Bawi się w chowanego... - Uważaj!
- Głupie szczury. - Kolej na węże.
Hammett!
To jest to. Ruszajmy.
Gdzie się podział?
Nick, nie! Zostaw go! Nick!
Pomóż mi!
Niech cię szlag!
Co robisz? Nick, nie!
Uciekaj!
Szybko!
- Podaj mi telefon satelitarny. - Musimy im pomóc!
Ty idź na dół, ja sprawdzę, co ze wsparciem.
Jesteśmy 6 km na północny wschód od poprzedniego położenia.
Stara elektrownia. Łatwo zauważyć.
Rezydencja Murdochów.
/Mówi Reisner, proszę /połączyć z Murdochem.
Chwileczkę, proszę pana.
/Panie Murdoch, /pan Reisner do pana.
Powiedz mu, że oddzwonię z drugiego numeru.
/Tak, proszę pana.
Mówiłem wyraźnie, żebyś nie dzwonił na inny numer, niż ten.
/Przepraszam, to się nie powtórzy.
Chciałem poinformować, że wszystko idzie zgodnie z planem.
Dobrze. Nikt nie może o tym wiedzieć.
To nie sprawi problemu.
Upewnij się tylko, żeby czekały na nas nasze pieniądze.
Mój Boże, wystraszyliście mnie na śmierć.
- Krótkofalówka uszkodzona. Gdzie Nick? - Nie żyje. Czarny wąż też.
- Królowa? - Chyba jest tam, na końcu korytarza.
A to co?
- Błona wewnętrzna. - Co takiego?
Z martwego jajka.
- Co to oznacza? - Zaraz zacznie składać jajka.
To skończmy z tym i zjeżdżajmy!
60 sekund w zupełności wystarczy.
Wysadzimy całe to miejsce...
Co do diabła? Hammett?
Co za widok, prawda? Cud narodzin.
Nie mogę uwierzyć, że chcieliście zniszczyć coś tak pięknego.
Oddaj broń, harcerko.
Co?
Sądzisz, że cię nie zastrzelę?
- Dobra dziewczynka. - Nie masz pojęcia, co robisz, Hammett.
Chyba jednak tak. 10 milionów dolarów za zaledwie jednego małego węża.
Niech zgadnę. Pracujesz dla Murdocha?
Nie na darmo masz stopień doktora.
- Podobno zdążają tu oddziały specjalne? - Kpisz sobie?
Dlaczego po prostu mnie nie zastrzelisz?
Możesz skończyć jako posiłek. Lub też dostać kulkę i potem skończyć jako posiłek.
Możesz też pracować dla mojego pracodawcy,
któremu przyda się twoja wiedza przy dalszym prowadzeniu badań.
To znaczy, że ja też dostanę 10 milionów?
Do negocjacji.
No dobra.
No dobra...
A więc, chcesz się zabawić?
Staram się być uprzejmy.
Smacznego, oślizgła suko!
Czas na gierki się skończył, Hammett!
Ale to nie wszystko.
Miło było cię poznać.
Reisner? Masz dla mnie tę przesyłkę?
Tak, panie Murdoch, jedną. Natychmiast zaczynam badania.
Pokaż mi dowód, a natychmiast przelewam pieniądze prosto na twoje konto.